คำสั่งฉบับดังกล่าวมีสาระสำคัญเป็นการแก้ไขเพิ่มเติมคำสั่งนายกรัฐมนตรี ที่ 2/2569 ลงวันที่ 6 มีนาคม 2569 โดยมีเป้าหมายเพื่อเปิดทางให้ผู้ค้าน้ำมันสามารถนำน้ำมันสำรองออกมาให้บริการแก่ประชาชนและภาคธุรกิจได้อย่างทั่วถึงและรวดเร็วยิ่งขึ้น เพื่อบรรเทาผลกระทบจากสถานการณ์ความตึงเครียดในภูมิภาคตะวันออกกลาง
ทั้งนี้ คำสั่งดังกล่าวอาศัยอำนาจตามมาตรา 3 แห่งพระราชกำหนดแก้ไขและป้องกันภาวะการขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. 2516 โดยกำหนดให้ยกเลิกความในข้อ 4 และข้อ 5 ของคำสั่งฉบับเดิม เพื่อเพิ่มความคล่องตัวในการบริหารจัดการน้ำมันสำรองของประเทศ
สำหรับคำสั่งฉบับใหม่ มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป โดยลงนามเมื่อวันที่ 21 มีนาคม 2569 เพื่อรองรับสถานการณ์พลังงานที่มีแนวโน้มผันผวนจากปัจจัยภูมิรัฐศาสตร์ในต่างประเทศ
